 |
معرفی: |
- دو شعر از راحله عرب
14 خرداد 1385 ( شعر فارسی )
(هفتسین...، تولدم...)
آرزویی ندارم / تنها میخواهم هفتسینم را خودم بچینم / به کجای دنیا برمیخورد اگر / جای هفتسین، میان سفرهام / هفت میم جای دهم؟ / ماه را به خانه بیاورم / پای همهی پنجرهها مریم بکارم / مست کنم، خوب... - خندهای محزون...
31 فروردین 1385 ( شعر فارسی )
پائیز بود / زیر چتری نمناک / پای چناری بیبرگ / بر نیمکتی بیرنگ / با نگاهی خیره / خندیدم / به صف چلچلهها / به شکوفایی یک غنچهی گل / زیر باران / به لبخند شقایق در باد / به مواجی موج در رؤیا / خندیدم / خندهای محزون / ناگه / خاطرهای لرزید / یادی رد شد / اشکی غلتید / پیرهنی لک شد... - رمه...
18 بهمن 1384 ( شعر فارسی )
رمهام را باد میبرد / رمهام / که اندیشههای بیپروای کودکی تا به حال است / باد که میآید / افسارشان از دستم میرود. / پائیز نزدیک است و / دلدلهای من نیز / باران برگهای زرد به سرم و / سجدهی شکر من نیز / و در این باد وحشی پائیزی / رمهام را کجا؟ / در زیر کدامین سایبان جمع کنم؟...
