مقالستان
جهان انديشه جهان شعر جهان داستان
مقالستان

پيشينه‌ی « مقالستان » در خزه:

    ( 1  |  2  | تمام آثار)



به ياد دوست
محمد ايوبی  (3 آذر 1384)

يادداشت کوتاهی به ياد زنده‌ياد «منوچهر آتشی»


ديناميت ادبی نوبل و ما فراموش‌شدگان
نصرت شاد  (27 مهر 1384)

(نگاهی به تاريخ جايزه‌ی ادبی نوبل)
... جايزه‌ی نوبل در ميان هزاران جايزه‌ی ملی و بين‌المللی ادبيات در جهان، امروزه مهم‌ترين آن‌ها است، ولی بر اثر معيارهای گاهی غلط کميته‌ی نوبل، درآغاز و يا محاسبات سياسی و يا ناسيوناليستی، تنی چند از مهم‌ترين نويسندگان جهانی تاريخ، از دريافت آن محروم مانده‌اند...


داستان و شعر معاصر، تا کی غريب و مهجور می‌ماند؟
دانيال بويايی  (5 اردیبهشت 1384)

واقعاً مشکل ناشناخته ماندن داستان و شعر معاصر ما در دنيا، در کجاست؟ با کدام شخصيت بايد گلايه‌هامان را درميان بگذاريم؟ می‌گويند اين خاصيت يا روشن‌تر بگوئيم، تنگنای غريب‌ماندن ادب فارسی، به خاطر خط و زبان ماست....


بی تو مهتاب‌شبی باز از آن کوچه گذشتم
محمد ايوبی  (5 اردیبهشت 1384)

خيال می‌کنم، راهی جز اين برای من و شايد شما نمانده، اگر شما هم مثل من، حالا، روزی همين ديروز مثلاً، بيدار شده باشيد و سوت‌زنان، سوت زنان؟ می‌توانيد سوت بزنيد؟ دندان‌های مصنوعی شما مانع سوت‌زدنتان نمی‌شود؟...


درسی که اسکار به کن آموخت
كاوه‌ احمدی‌ علی‌آبادی  (5 اردیبهشت 1384)

(ديالوگ خاموش هاليوود با کن)
سال گذشته جشنواره‌ی کن با انتخاب سياسی فيلم «فارنهايت 11/9» از مايکل مور ـ به عنوان بهترين فيلم، نشان داد که از اهداف بانيانش فاصله گرفته است...


جشنواره ۲۳ فيلم فجر
دانيال بويايی  (4 فروردین 1384)

سينمای ايران واقعاً، بعد از اين همه کش و قوس‌ها! اين همه حرف و حديث و بايد و نبايدها، به کجا می‌رود؟ تا کی بايد ميان فيلم‌های گيشه‌پسند و فيلم‌سازان شيفته‌ی جشنواره‌های اين گوشه و آن گوشه‌ی جهان سرگردان باشيم؟...


که به گردت می‌رسد نويسنده؟
محمد ايوبی  (5 دی 1383)

... در تمام داستان‌های چاپ‌شده‌اش که از نظر کميت، زياد نيستند اما از نظر کيفيت، هرکدام‌شان، کافی است تا او را در رده‌ی نويسندگان بزرگ بنشاند. هر داستان بهرام صادقی گوهری است که شرف و آبروی ادبيات داستانی ما را تضمين کرده است...


مرگ نقاش در پاييز
دانيال بويايی  (5 آذر 1383)

هوشنگ پزشک‌نيا، نقاش...
... اگر سراغ هوشنگ پزشک‌نيا رفته‌ايم، به دليل رنج‌های نقاش است و اين نکته که در آذرماه فوت کرده است. زمانی که اين شماره خزه درمی‌آيد...


يادداشت‌هايي براي فيلم مثلاً چهره‌اي به نام «دزفول»
مهدی اخوان ثالث  (18 مهر 1383)

اين نوشته‌اي است چاپ نشده از شاعر بزرگ معاصر مهدي اخوان ثالث. نوشته، يادداشت‌هايي است كه م. اميد براي فيلمي مستند نوشته است. به دليل طولاني بودن يادداشت آن‌ها را در چند شماره‌ي پياپي مي‌آوريم. مرحوم اخون ثالث (م. اميد) در شروع يادداشت‌ها آورده است: يادداشت‌هايي براي فيلم مثلا‌ً چهره‌اي به نام «دزفول».
بخش آخر


يادداشت‌هايي براي فيلم مثلاً چهره‌اي به نام «دزفول»
مهدی اخوان ثالث  (7 شهریور 1383)

اين نوشته‌اي است چاپ نشده از شاعر بزرگ معاصر مهدي اخوان ثالث. نوشته، يادداشت‌هايي است كه م. اميد براي فيلمي مستند نوشته است. به دليل طولاني بودن يادداشت آن‌ها را در چند شماره‌ي پياپي مي‌آوريم. مرحوم اخون ثالث (م. اميد) در شروع يادداشت‌ها آورده است: يادداشت‌هايي براي فيلم مثلا‌ً چهره‌اي به نام «دزفول».
بخش دوم


يادداشت‌هايي براي فيلم مثلاً چهره‌اي به نام «دزفول»
مهدی اخوان ثالث  (17 خرداد 1383)

اين نوشته‌اي است چاپ نشده از شاعر بزرگ معاصر مهدي اخوان ثالث. نوشته، يادداشت‌هايي است كه م. اميد براي فيلمي مستند نوشته است. به دليل طولاني بودن يادداشت آن‌ها را در چند شماره‌ي پياپي مي‌آوريم. مرحوم اخون ثالث (م. اميد) در شروع يادداشت‌ها آورده است: يادداشت‌هايي براي فيلم مثلا‌ً چهره‌اي به نام «دزفول».


يک اشاره‌ی سردستي
محمد ايوبی  (6 فروردین 1383)

در شماره 10 و 11 نشريه‌ي خوب شوكران مطلب كوتاهي آمده از اسدالله امرايي، كه در اين نوشته نگاهي داشته به ترجمه‌ي شعرهاي مهدي اخوان ثالث، م.اميد بزرگ.
دراين نوشته‌ي كوتاه و بسيار موجز ايرادهايي به كار مترجم گرفته و تنها ــ اگر اشتباه نكنم ــ در يک مورد نظر خودش را در گزينش واژگان انگليسي آورده است كه...


دغدغه های نوشتن داستان نویس
محمد ايوبی  (6 فروردین 1383)

... این جلوه های تازه است که داستان پست مدرن غرب و اروپا را ماندگار می کند، اما پست مدرن نویسنده ی جوان ما را هیبتی هراسناک می بخشد که دراوج هراسناکی، خنده هم می آورد، خنده ای که جز تمسخر بن مایه ای ندارد و خنده ای نیست حتا، که کودکان غرب و اروپا به دلقک ها نثار می کنند...


و اينک ستاره اي ديگر و نيز دوباره و چندباره و...
اصحاب خزه  (5 بهمن 1382)

ياد و يادگاري از نصيب نصيبي براي ثبت در جريده ي ايام براي خواندن فيلمسازان و منتقدان جوان تر،‌ تا...
از مهمترين كارهاي نصيب، كمک مستمر در راه اندازي سينماي آزاد پيش از انقلاب...


واقعاً در ايران هم سينما سينماست؟
دانيال بويايی  (5 بهمن 1382)

براي بيست و دومين جشنواره بين المللي فيلم فجر
به راستي سينماي ما، همين است كه در جشنواره ي فجر ديده ايم؟ اگر چنين باشد كه «نه بر مرده، بر زنده بايد گريست»...


طاعون هايي خاص خودمان
محمد ايوبی  (5 بهمن 1382)

(نقد كتاب و اوضاع نشر)
حيرتا كه چاپ و نشر كتاب هاي داستاني و شعر، دارد به بن بستي مي انجامد كه ما ـ همه ـ با كوته نظري و تنبلي هاي روحي رواني، باعث آن شده ايم. هرچند حكايت ما، حكايت آن يک نفر شتر!! است كه چون پرسيدند: چرا خلاف ديگر موجودات،‌ پيشابت از پس است؟» به سبک و سياق هايدگر و ميشل فوكو...


تداعي
صالح تسبيحی  (5 آبان 1382)

(براي كاغذهايي كه «همه جا» هستند)
در دل زرد تابستان، وسط روز، كنار پياده‌رو را كه بگيري و بروي دستاني به سويت دراز مي‌شوند كه تكدي نمي‌كنند، كاغذ مي‌دهند...


نوبل ادبيات
اصحاب خزه  (5 آبان 1382)

(يک قصه ي كهنه كه هرسال نو مي شود تا از سكه نيفتد)
بر اين اعتقاديم كه بيشتر داستان نويسان و شاعران ما، از هنرمنداني كه نوبل گرفته اند، چيزي كم ندارند؛ اما متأسفانه در اين فقره هم مثل چيزهاي ديگر...



زیر چتر شیطان
صورتک‌های تسلیم
پاره‌های ممنوع
خانه به سيلاب