جهان شعر
مقالستان جهان انديشه جهان داستان
متون کهن
مقالستان
طنز
معرفی و نقد کتاب
انديشه
گفت‌وگو
معرفی نويسنده
شعر فارسی
شعر ترجمه
نقد شعر
داستان فارسی
داستان ترجمه
نقد داستان

پيشينه‌ی « شعر فارسی » در خزه:

    ( 1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  12  | تمام آثار)



دو شعر از امير اميری
امير اميری  (10 مهر 1384)

گاهی فقط / يک آه / کافيست / و گاهی هم / هزاران هزار / دست‌نوشته، کم / و عشق تنها / نگاه ِ نيمه‌ی / رهگذری از کنار رودی...


حکایت عشق
حسين زارع  (5 مهر 1384)

... دست‌های زخمی امیر کوه / شانه‌های کوه را فشرده است / وای من عجب حکایتی است عشق / بیستون به تیشه تکیه کرده است...


دو شعر از سوشيانس ايرانی
مهدی سلطانی  (4 مهر 1384)

پلک‌های کودکم را / به خواب کدام کابوس ربوده‌اند؟ / کودک / ماه را می‌برد با خود / ماه را هميشه می‌پايد کودک / يا ماه نگران پای کودک است...


دو شعر از عليرضا حسين‌آبادی
عليرضا حسين‌آبادی  (31 شهریور 1384)

(فقط می‌خواهم غريبه شوم بر مزارت ـ بارو در تسخير تقدير افکنديم)
حيرت آسمان / بر حال خرابم سوخت / و از پس انتظار / شکوفه داد / خاکسترم. / ديگر / به پای بودنت / نمی‌گريم / يا نبودنت...


کلمات
رضا طاهری  (27 شهریور 1384)

در سرزمين من / کلمات / هرچيز ساده‌ای، مثل مرگ / شکل عجيبی دارد، مثل حروف / هرچيز عجيبی، مثل عشق...


به چشم‌هايت اعتماد کن
امير اميری  (23 شهریور 1384)

برای ما شايد / ولی آن‌روز دير نيست / به چشم‌هايت اعتماد کن / کوير تشنه / سيرآب خواهد شد / و کبوترهای چاهی...


دو شعر از حسنا صدقی
حسنا صدقی  (18 شهریور 1384)

(پلان چهاردهم، نمی‌دانم...)
زودتر بیا / من زیر باران ایستاده‌ام / و انتظار تو را می‌کشم. / چتری روی سرم نیست / می‌خواهم قدم‌هایت را، با تعداد قطره‌های باران شماره کنم...


روسپيان روسپيد
ناهيد سرشگی  (16 شهریور 1384)

... آقا اجازه / بابا اجازه / همسر سابق من / آيا اجازه می دهيد / می‌خواهم اعتراف کنم / به پيراهنی / که اندازه‌ی تنم نبود / و اعتراض / به آقای خودم....


خواب ديده‌ام...
زيبا کاوه‌يی  (15 شهریور 1384)

خواب ديده‌ام از پروانه / از درخت / از پنجره ميان روزهای پر ابهام / خواب ديده‌ام از ترانه‌ی بی‌لب / از رهايی دست‌های تو / کنار توهمی که پرتگاه آرزو...


دو شعر از شیوا هاشمی
شيوا هاشمی  (8 شهریور 1384)

دلم را بسته‌ام به ماه / چروک‌های چهره‌ی پدر را می‌شمارم / و دنباله‌ی موهای مادر را برف می‌بارم / از اورست برگشته‌ام / با دست‌های تو...


يکی از اين ستاره‌ها
رضا طاهری  (2 شهریور 1384)

خورشيد در نيامد / هميشه شب شدیم / ماه در نيامد / يکی از اين ستاره‌ها شديم...


متولدان رنج
محمد ايوبی  (16 مرداد 1384)

يادی از احمد طاهری (الف ـ فرجام)، شاعر فراموش‌شده، به همراه اشعاری از او...
احمد طاهری (الف ـ فرجام) کار شعر را شايد کمی پيش‌تر از داستان‌نويسی احمد محمود شروع کرد. هردو احمد، از اولين نويسندگان و شاعران جنوبی بودند که به نو توجه کردند. محمود داستان نوشت و طاهری شعر گفت، مقتدای اولی هدايت و چوبک، مقتدای دومی نيما و شاملو...


دو شعر از عليرضا حسين‌آبادی
عليرضا حسين‌آبادی  (14 مرداد 1384)

(هلاک آفتاب، طواف علف)
نروييد / چارتاق نرينه‌ی باد / بر دريچه‌ی نفس، / تا گم شوم در ولنگاری سهم پوچ / تا جان بيخته‌ام / هلاک آفتاب / هلاک تو؛ / تا تفته بر ملاج سنگ / حماسه‌ی منتشر خاک...


شعری از مهسا معلمی
مهسا معلمی  (10 مرداد 1384)

... همه‌چيز هم که اتفاق بيفتد / ديواره‌ی فنجان چندان بلند نيست / و به سادگی می‌شود / هر کسی را به غم مشترک خود نوشت...


به زنان کشورم
زيبا کاوه‌يی  (6 مرداد 1384)

... مگر همين ديروز نبود / که دختر همسايه از فرط خنده‌های بی‌دليل دق کرد / ميان خانه‌ای که لابلای سنگ‌های حياتش / نه ترانه کاشته بودند / نه آدم‌های حسرت‌زده از دلگشای اين منظره...


چهار شعر از سيد علی نبوی
سيد علی نبوی  (5 اردیبهشت 1384)

(سزای باران‌ها، به همين سادگی، ببر ۳، الف لام ميم)
الف لام ميم / ميای ملاف تن بانوی الف / تويی و چند / شمد نزديک / و پرده نمی‌اوفتد...


سه شعر از سارا محمدی
سارا محمدی  (5 اردیبهشت 1384)

(شعری با انگشت روی خاک ميز، بله، پياله‌های ده‌منی)
پدر خودش را مشغول چراغانی کرده بود / مادر به آينه گير داده بود / که موج دارد / لباس عروس تنگ بود...


يلدا
زيبا کاوه‌يی  (5 اردیبهشت 1384)

راستی هم / نه حکايت اين شب بلند و هلهله‌ی مهتاب و پارگی اين لحظه‌های بی‌آسمان سهمی در افسانه‌ی باران داشت / نه بلندی قبای پروانه را پيراهنی هم‌اندازه‌ی گل‌های اين شب صحرايی ساخته بود / گاهی فقط آسمان ترک برمی‌داشت...


سه شعر از سوشيانس ايرانی
مهدی سلطانی  (5 اردیبهشت 1384)

(سه‌شنبه برف باريد، زندان، دروغ)
گفتی «بر سه‌شنبه‌ها برف می‌بارد» / آن شبِ سه‌شنبه / که تمام شعرها سکته کردند / برف هم می‌باريد...


دو شعر از سارا محمدی
سارا محمدی  (4 فروردین 1384)

(سبزينه، حوادث)
يک مرد ديشب / پشت دری حيران بود / آمده بود گويا / زباله‌اش را دم در بگذارد...



زیر چتر شیطان
صورتک‌های تسلیم
پاره‌های ممنوع
خانه به سيلاب