جهان شعر
مقالستان جهان انديشه جهان داستان
متون کهن
مقالستان
طنز
معرفی و نقد کتاب
انديشه
گفت‌وگو
معرفی نويسنده
شعر فارسی
شعر ترجمه
نقد شعر
داستان فارسی
داستان ترجمه
نقد داستان

دو شعر از عليرضا حسين‌آبادی

عليرضا حسين‌آبادی
alireza2004_h@yahoo.co.uk
آثار ديگری از اين نويسنده


« تا انتهای خلاء »

من،
از قفای شهر
از غنای شب آمده‌ام.
از کابوس فرصت‌های لاابالی
گريه‌های مغموم باران
از نفس‌های حرام باد.

آمده‌ام،
از عادت عصيان سکوت
بی اعتمادی مردمکان مضطرب
از لبه‌های تاريک آشفتگی.

من،
ظلمات خلاء
خراش احساس‌های بی‌تپش
خراج دريچه‌های سايه شده‌ام؛
             با اميدهای نخ‌نمای خروس‌خوان،
تا نگاه‌های بی‌حدقه
            در تعليق لنگر گاهی
                             گم شوند.




« تا فصل مه »

از مهر پاييز
تا بهار سال بعد،
جوش بهار را بگذار و برو.
تا ناخونک‌های جوش دلم
                          پيش برو
                            گسل تابستان و زمستان آن‌جاست.
تا فصل مه
       خيس می‌شوم
             در دره‌ای دور
                     به شعاع قيچی.
در خوابی ـ شايد
تالاب تکرار نام‌ها؛
نمی‌دانم!
       تنها نام تو نبود
                  «نام برزخی‌ات».
بيا با جنون برگرديم؛
گرداب، دشواری آينه
خوب است
         سنگ آخر گورم را
                      تو بگذاری.

نسخه‌ی قابل چاپ   5 بهمن 1383    ||    ( شعر فارسی )    ||    نظر خوانندگان ( 0 )    ||    بالای صفحه



زیر چتر شیطان
صورتک‌های تسلیم
پاره‌های ممنوع
خانه به سيلاب