|
سه شعر از مینو نصرت |
مینو نصرت
|
 |
« ۱ »
چه این سو
چه آن سو
زیر همین پیراهن است
آن چه هست
با
بوی
یوسف.
« ۲ »
نخستین رؤیای آدمی
غوطهور شدن
در برکهای کوچک بود
که او
اقیانوساش میپنداشت.
آخرین رؤیای آدمی
فرو شدن
در اقیانوسی است
که او
برکهاش میپندارد.
« ۳ »
اینجا
همان جاییست
که دختران؛ به سرعت پیر میشوند
بی آنکه بدانند
از خرمن گل سرخ
چگونه گلاب میگیرند!؟
۴ آبان ۱۳۸۶
||
( شعر فارسی
)
||
نظر خوانندگان ( 7 )
||
بالای صفحه
نظر خوانندگان:
سلام.شعرهاي زيبايي خواندم ممنون
بغض فرو خورده چندين ساله ام تركيد چون نه تنها گلاب گيري از اين خرمن گل سرخ نمي دونم كه گل سرخي نديدم
اولین شعر رو خیلی دوست داشتم..
شعرهاي زيبايي است.با زباني محكم و خوب.
ممنون خانم مينو نصرت
با سلام
شعرهای بسیار زیبایی از خانم نصرت دیدیم
اگر کسی وبلاگ ایشان را دارند لطفا در نظرات بنویسند
با تشکر
فوق العاده زيبا بود ...
بايد اعتراف كنم كه اين روزها شعر خوب بسيار كم مي بينم ولي اين سه قطعه شعر خانم نصرت از شعرهاي خوب است. موفق باشند.