|
هر پایانی، آغازی را به یاد میآورد |
محمد ايوبی
|
 |
راستش، نوعی عجیب و بینام از خستگی، نخست حوصله را دار میزند! ـ (اصل این
است!) که وادارت میکند، میخی به دستآویز در دیوار نبوده بکوبی و بهانه بیاوری:
اینک بهانه:
میخواهم مدتی را بگذرانم در جمع و جورکردن نوشتههایم برای چاپ و نیز خواندن
کتابهایی که گفتهام «بعد در فرصتی مناسب آنها را میخوانم». پس از این لحظه تا
اطلاع بعدی (که نمیدانم چند ماه و سال خواهد بود) من که محمد ایوبی باشم، در
پایگاه ادبی خزه هیچ مسئولیتی ندارم و منبعد پاسخگوی کارهایی نخواهم بود، که در
خزه میآیند. به واقع سردبیری و مدیریت خزه را پیشکش میکنم به جوانتریهای خزه
مثل خیلی مسایل معنوی دیگر: همین! پس درود و بدرود.
۸ بهمن ۱۳۸۶
||
( نگاه
)
||
نظر خوانندگان ( 6 )
||
بالای صفحه
نظر خوانندگان:
بعد آن وقت سردبیر جدید را معرفی نمی کنید؟
سلام
با استاد ايوبي كه تلفني صحبت مي كردم ايشان گفتند كه قصد اين كار را دارند اما من به ايشان گفتم بعيد مي دانم دوستان آنقدر بي چشم و رو باشند كه بي شما كه صاحب اصلي اسم خزه هستيد ادامه دهند....اما انگار دوستان بيش از آنچه من فكر مي كردم بي چشم و رو تشريف دارند.استاد حق داشت كه به حرف من بخندد.
بي چشم رويان حق دار! به حق چيزهاي نديده. جناب ايوبي از خستگي هاي شما و تلاش هايتان براي نگهداري و راه اندازي اين سايت بسيار سپاسگزارم. خيلي ممنون. گاهي خواندن بهتر از نوشتن است. بچرخ چرخ خزه...
سلام
اگر بگويم كه سايت خزه به واسطه وجود شما رنگ و بوي امروزي به خود گرفته بي راه نگفته ام.
چه سردبير باشيد چه نباشيد ما خزه را با نام محمد ايوبي مي شناسيم.
سلام و عرض ادب!
خسته نباشيد نويسنده ي كهنه كار هميشه برپا!
باشد كه باز از شما خبر كار نو بشنويم و بعد از شما نيز چراغ خزه را روشن به همت دوستان و هم راهان جوان تان كه به آن ها هم دست مريزاد بايد گفت ...
راستي، برخي حرف ها هم مثل آن چه آن هم صحبت تلفني آقاي ايوبي گفته آب گل آلود كن است و بس. دوستان خزه و نگه داران آن اعتنا نبايد كردن!
بیایید از خیر القاب "شیخ" و "استاد" و غیره و ذلک بگذریم. ایوبی عزیز! خوش به حالت که ناشرها با لگد بیرونت نمی کنند و می توانی نوشته هایت را چاپ کنی. بنویس که نوشتن یعنی زندگی.
و اما خزه.. اتفاقا خوب کاری می کنند ادامه می دهند. تا به کی باید با رفتن یک نفر یک حرکت هم بایستد و خاموش و مهجور و فراموش بشود.