شعری از پابلو نرودا شاعر بزرگ شیلی (١٩٠٤- ١٩٧٣)
مترجم: مجتبا کولیوند

« سؤال »

راستی الان هیتلر توی جهنم با کدام کار اجباری
خونابه عرق می‌کند؟

آیا دیوارها را لمس می‌کند یا لاشه‌ها را؟
آیا او کشته‌هایش را از بوی گاز بازمی‌شناسد؟

آیا او برای صرف غذا، خاکستر دریافت می‌کند
خاکستر آن همه کودک سوخته؟

یا این که دندان‌های طلا در دهان او می‌کوبند
دندان‌های طلای شکسته‌ی دیگران را؟

یا که برای خواب
او را روی سیم خاردار دراز می‌کنند؟

یا این که پوست او را خال می‌کوبند
برای روکش فانوس‌های جهنم؟

یا این که سگ‌های سیاهِ آتشین
مدام او را گاز می‌گیرند؟

یا او می‌بایست بدون وقفه - شب و روز -
سفر کند با اسیرانش؟

یا این که مدام بمیرد
- بی آن که اجازه داشته باشد، تا بمیرد –
برای همیشه زیر دوش گاز؟

* * *

  5 اردیبهشت 1388    ||    ( شعر ترجمه )    ||    نظر خوانندگان ( 0 )    ||    بالای صفحه